کناره‌گیری جیسون کنی استاندار آلبرتا در روز پنجشنبه

چند روز دیگر جیسون کنی (Jason Kenney)، استاندار آلبرتا، از سِمَت خود کنار خواهد رفت.

جیسون کنی اوایل این ماه از تصمیم خود برای کناره‌گیری از سمت استانداری صحبت کرده بود. او با اشاره به قصد خود برای شرکت در یک انتخابات استانی دیگر، گفته بود:

هیچ‌گاه قصد نداشتم برای مدتی طولانی در این جایگاه بمانم.

در این شرایط در روز پنجشنبه، اعضای حزب محافظه‌کار متحد کانادا (UCP) رهبر جدیدی را برای خود انتخاب خواهند کرد.

این نماینده سابق پارلمان کلگری، در سال ۲۰۱۹ موفق شد با طرح جسورانه‌ای که به اتحاد دو حزب رقیب محافظه‌کار منجر شد، حزب دموکراتیک جدیدِ راشل ناتلی را از میان بردارد. در آن زمان اقتصاد آلبرتا وضعیت مناسبی نداشت و حوزه نفت و گاز در سراشیبی اقتصادی قرار داشت. بخشی از مردم آلبرتا به‌خاطر قوانینی که آن‌ها را مانعی بر سر راه پروژه‌های حوزه انرژی می‌دانستند، از اتاوا گلایه‌مند بودند و به‌ ویژه از جاستین ترودو، نخست‌وزیر کشور، دل خوشی نداشتند.

در چنین وضعیتی بود که کنی با یک «استراتژی مقابله‌به‌مثل» وارد صحنه شد و وعده داد که با ترودو و دیگر «نخبگان لاورنتی» مقابله خواهد کرد. از نظر او، نفت و گاز نه‌تنها حوزه ارزشمندی بود؛ بلکه گسترش دادن آن نوعی «عمل اخلاقی» نیز محسوب می‌شد.

کنی پس از روی کار آمدن، مالیات بر درآمد شرکت‌ها را کاهش داد، طرح مالیات بر کربن تولیدی را لغو کرد، تعداد مراکز پرستاری شخصی را افزایش داد، دستمزدها را در بخش دولتی پایین آورد و طرح‌های بسیاری را به نتیجه رساند. او ۱.۳ میلیون دلار بودجه را به خط لوله انتقال نفت کی‌استون ایکس‌ال اختصاص داد که البته این طرح با شکست روبه‌رو شد.

جرد ویزلی، استاد علوم سیاسی دانشگاه آلبرتا، می‌گوید که اقدامات کنی برای آلبرتا براساس اصل «اولویت اول، رفاه» انجام شده است. او خاطرنشان می‌کند که کنی در اولین سخنرانی خود در جایگاه رهبر UCP در سال ۲۰۱۷ به حامیان خود گفته بود:

برای داشتن جامعه‌ای دلسوز و سخاوتمند، ابتدا باید جامعه‌ای مرفه داشت.

لوری ادکین، کارشناس علوم سیاسی، عقیده دارد که ایده «در اولویت نخست بودنِ رفاه» به نفع طیفی محدود از مردم بوده است. او می‌گوید:

عملا مرزی میان دولت کنی و صنعت نفت و گاز وجود نداشت و این به نفع دموکراسی نیست. دولت باید نماینده منافع همگانی باشد؛ نه‌ تنها شاخه‌ای از اقتصاد، آن‌هم به بهای همه مسائل دیگر.

زمانی که در سال ۲۰۲۰ همه‌گیری کرونا با تمام قدرت از راه رسید و اقتصاد را در بحران فرو برد، کنی خود را در دو جبهه در حال مبارزه دید؛ چرا که اختلاف‌نظرها میان او و اعضای دیگر حزب بسیار بیشتر از پیش شده بود. با این حال عملکرد دولت کنی دربرابر اولین موج کووید 19 مورد ستایش قرار گرفت. دولت با اعمال مقررات جدید و تعطیلی‌ها، میزان تجمعات را کاهش داد، بیماری را کنترل کرد و کاری کرد که بیمارستان‌ها بتوانند به فعالیت خود ادامه دهند. اما در موج‌های بعدی کرونا، تلاش‌های دولت کنی برای یافتن تعادل میان ایمنی و معیشت مردم آنچنان موفق نبود. در این شرایط، سیستم بهداشت و درمان آلبرتا بارها در آستانه فروپاشی قرار گرفت، هزاران عمل جراحی لغو شد و سالن‌های انتظار مملو از جمعیت شدند.

در اواخر بهار ۲۰۲۱ محدودیت‌های آلبرتا کنار گذاشته شدند و پیام‌هایی با این مضمون در گوشه‌وکنار استان و شبکه‌های اجتماعی به نمایش درآمدند:

همه‌گیری رو به پایان است. واقعیت را قبول کنید.

اما در عرض چند ماه، کووید 19 چنان وضعیت فاجعه‌باری را در بیمارستان‌های استان به وجود آورد که نیروهای مسلح نیز برای کمک فراخوانده شدند. همین باعث شد تا کنی نوعی سیستم گذرنامه واکسن را معرفی کند؛ اقدامی که گفته بود هرگز انجام نخواهد داد. این اتفاق خشم بسیاری از هم‌حزبی‌های او را به‌همراه داشت و موج سرزنش‌ها و بعدها رسوایی‌ها به سمت او سرازیر شد.

در سال ۲۰۲۲ حتی با وجود کاهش شدت کرونا و افزایش قیمت نفت و گاز، بیشتر از قبل بر طبل مخالفت‌ها کوبیده شد. کلی منتقدان خود را «دیوانه» خواند و بعدها از آن‌ها پوزش خواست. در ۱۸ مه مشخص شد که میزان حمایت از او به ۵۱ درصد رسیده است که البته کافی بود، ولی او ترجیح داد تا از صحنه کنار برود.

در روز پنجشنبه اعضای UCP در کلگری گرد یکدیگر می‌آیند تا به کار او پایان دهند. آلبرتا باید منتظر استاندار جدیدی باشد.

منبع: ctvnews

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا