انتقاد رستوران‌ها از طرح ممنوعیت پلاستیک: سوپ را که نمی‌شود در جعبه مقوایی ریخت!

تصور کنید دفعه بعدی که در رستورانی بیرون‌بر، اسپاگتی و کوفته قلقلی یا سوپ خوشمزه فاء سفارش می‌دهید، بخواهید آن را بدون ظروف پلاستیکی به خانه ببرید؛ چراکه از حدود ۱۸ ماه دیگر، چاره دیگری نخواهید داشت.

روز دوشنبه دولت فدرال سرانجام جزئیات ممنوعیت برخی محصولات پلاستیکی یکبار مصرف را اعلام کرد؛ ممنوعیتی که شامل کیسه‌ها و ظروف بیرون‌بر پلاستیکی خواهد شد. در این میان مدیران رستوران‌ها و صنایع غذایی هشدار می‌دهند که جایگزین‌ مناسبی برای ظروف پلاستیکی وجود ندارد.

اولیویه بوربو (Olivier Bourbeau)، معاون رئیس امور ملی رستوران‌های کانادا، پس از نشست خبری صبحگاهی استیون گیلبو، وزیر محیط زیست کانادا، درباره تصمیم جدید دولت گفت:

نمی‌توانیم سوپ را در جعبه مقوایی بریزیم! سیب‌زمینی سرخ‌شده را که نمی‌شود کف دست مردم گذاشت!

آن‌طور که گیلبو اعلام کرد، از پایان امسال کمپانی‌های کانادایی از واردات و تولید کیسه‌های پلاستیکی و ظروف بیرون‌بر منع خواهند شد. در ادامه نیز، از پایان سال آینده فروش این محصولات و از پایان ۲۰۲۵ صادرات این محصولات ممنوع خواهد شد. این ممنوعیت همچنین در مورد نی‌های پلاستیکی یکبار مصرف، میله‌های مخصوص هم‌زدن نوشیدنی، کارد و چنگال یکبار مصرف و حلقه‌های پلاستیکی موجود در بسته‌بندی نوشیدنی اعمال خواهد شد.

گیلبو در این باره گفته است:

دولت ما به‌شکلی تمام‌قد پشت [طرح‌های] کاهش آلودگی پلاستیکی ایستاده است.

باآنکه بیشتر رستوران‌داران با کاهش آلودگی موافق هستند، بوربو می‌گوید که دولت فدرال باید به کسب‌وکارها فرصت دهد تا جایگزینی برای پلاستیک پیدا کنند. به گفته او، درحال‌حاضر میزان عرضه محصولات جایگزین نی‌ها، کیسه‌ها و ظروف بیرون‌بر پلاستیکی کافی نیست. او با خاطرنشان کردن آنکه در حال حاضر رستوران‌ها برای تامین هر نوع ظروف بیرون‌بر، چه پلاستیکی و چه غیر پلاستیکی، با مشکل روبه‌رو هستند، می‌گوید:

حقیقتا ما خواهان الحاقیه‌ای هستیم که در آن، میزان عرضه مورد توجه قرار گرفته باشد.

به گفته رایان مالو (Ryan Mallough)، معاون شعبه انتاریوی فدراسیون تجارت مستقل کانادا، تهیه جایگزین‌های غیرپلاستیکی دشوارتر و قیمت آن‌ها نیز بالاتر است. او می‌گوید:

قبل از شروع همه‌گیری، از زمانی که این موضوع برای اولین بار مطرح شد، یکی از مشکلات اصلی آن بود که: «[پلاستیک را] با چه چیزی جایگزین کنیم؟ و چگونه [چنین محصولی را] تهیه کنیم؟» مهم‌تر آنکه چطور می‌توانیم آن را با سرعتی قابل‌قبول تهیه کنیم؟

برای سوپرمارکت‌ها و خواربارفروشی‌ها، به‌ویژه فروشگاه‌های زنجیره‌ای کوچک و فروشنده‌های مستقل، جایگزین کردن کیسه‌های پلاستیکی و ظروف بیرون‌بر رفته‌رفته به کابوسی لجستیکی تبدیل شده است؛ چراکه رقبای بزرگ، عملا موجودی محدود محصولات جایگزین را می‌بلعند. این‌ها صحبت‌های گری سندز (Gary Sands)، معاون رئیس فدراسیون خواربارفروشان مستقل کانادا، است. سندز که پیشنهاد دولت فدرال به خواربارفروشی‌ها را، مبنی بر انتقال بار افزایش هزینه‌ها بر دوش مشتریان، مضحک می‌خواند، می‌گوید:

این یکی از نگرانی‌های همیشگی اعضای ما بوده است؛ اینکه آیا توانایی تامین این محصولات را دارند؟ و با صرف چه هزینه‌ای؟ صحبت از این کار بسیار آسان‌تر از انجام دادن آن است؛ به‌ویژه برای اعضای کوچک‌تر ما.

در مقابل، سیلوان شارلبوا (Sylvain Charlebois)، ناظر پرسابقه صنعت غذا، ‌می‌گوید که برای خلاص شدن از یکی از منابع اصلی تولید زباله و آلودگی، زمانی بهتر از اکنون وجود ندارد. به گفته او اگر مشکلات زنجیره تامین جهانی در حدی است که حتی ظروف و کیسه‌های پلاستیکی را نمی‌توان به‌آسانی گذشته تهیه کرد، چرا نباید سراغ جایگزین‌های سبزتر رفت؟ او می‌گوید:

در حال حاضر زنجیره‌های عرضه همه‌چیز را تحت تاثیر قرار داده‌اند؛ به طوری‌ که عملا در تهیه هر نوع محصولی مشکل داریم. درنتیجه به نظر من، این زمان مناسبی [برای جایگزینی پلاستیک] بود. فکر می‌کنم که اتاوا در این مورد، عملکرد خوبی داشته است.

شارلبوا البته اذعان می‌کند که خواربارفروشی‌ها و رستوران‌های کوچک قاعدتا در این زمینه با مشکلات بیشتری دست‌وپنجه نرم خواهند کرد.

دراین‌میان بیانیه گیلبو با انتقاد شدید انجمن صنایع شیمیایی کانادا مواجه شده است. الینا مانتگریس (Elena Mantagaris)، معاون رئیس بخش پلاستیک انجمن، در ایمیلی عنوان می‌کند:

ما [عمیقا] ناامید و سرخورده شده‌ایم که [می‌بینیم] مواد پلاستیکی ایمن و بی‌اثری که نقشی چنین مهم در زندگی مردم کانادا ایفا می‌کنند، [زیر تیغ] ممنوعیت قرار گرفته‌اند؛ درحالی‌که فناوری‌های نوین، مانند بازیافت پیشرفته، برای مدیریت آن‌ها به‌شکلی موثر، در دسترس قرار دارند. به‌جای چنین ممنوعیت‌هایی، ما نیازمند سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و نوآوری‌های حوزه بازیافت هستیم؛ از جمله زیرساخت‌های لازم برای مدیریت مواد کمپوست‌پذیر، تا پلاستیک‌هایی که به محل‌های دفن زباله فرستاده می‌شوند و ارزش آن‌ها بالغ بر ۸ میلیارد دلار است، دوباره وارد چرخه اقتصاد شوند.

اما کارن ویرسیج (Karen Wirsig)، مدیر برنامه دفاع محیط‌زیست-محور، می‌گوید که تاریخ نشان داده است بازیافت راهکار قابل اتکایی برای از میان بردن آلودگی پلاستیکی نیست. او می‌گوید:

صنعت پلاستیک اصرار دارد که چاره کار، ارتقاء جمع‌آوری زباله و بازیافت است، ولی پس از سال‌ها شکست در زمینه بازیافت، اکنون کاملا واضح است که آلودگی پلاستیکی مشکلی نیست که با مدیریت زباله‌ها حل شود. این ممنوعیت‌ها نشانه‌ای واضح هستند از آنکه نه‌تنها تولید و مصرف کمتر پلاستیک ممکن است، بلکه شدنی و ضروری است.

منبع: thestar

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا