موضوعات داغ

استاندار نوا اسکوشیا: کسی «مجبور» نیست به قراردادهای عدم افشا تن دهد

در عرض گذشت کمتر از دو هفته از اظهارات وزیر دادگستری نوا اسکوشیا، مبنی بر آنکه تصویب قانونی برای ممنوعیت قراردادهای عدم افشا (NDA) «در اولویت نیست»، تیم هیوستون عنوان کرد که تکلیف دولت در این رابطه باید «فورا» مشخص شود.

تیم هیوستون، استاندار نوا اسکوشیا، روز جمعه گفت:

ما برای انجام بررسی قضایی احساس فوریت می‌کنیم، تا دریابیم چه کاری به نفع مردم نوا اسکوشیا است.

این اظهارات پس از آن مطرح شدند که یک قربانی تعرض جنسی از دولت استان خواست تا استفاده از توافق‌نامه‌های عدم افشا را در پرونده‌های تعرض، تبعیض و اذیت‌ و آزار جنسی ممنوع کند. طبق اظهارات منتقدان این توافق‌نامه‌ها مانع آن می‌شوند که قربانیان این اتفاقات، تجربیات ناراحت‌کننده خود را فراموش کنند و از طرفی باعث می‌شوند مجرمان بتوانند به رفتارهای نادرست خود ادامه دهند.

هیوستون اظهار داشت که دولت وی خود را موظف می‌داند که اقدامات سایر استان‌ها را در این زمینه بررسی کند. اوایل سال جاری میلادی، جزیره پرنس ادوارد به اولین استانی تبدیل شد که استفاده از توافق‌نامه‌های NDA را در پرونده‌های تبعیض، اذیت‌ و آزار و سوءاستفاده جنسی ممنوع کرد؛ مگر درصورتی‌که فرد مدعی با آن رضایت داشته باشد.

هیوستون روز جمعه در پاسخ به این پرسش که درباره استفاده از این توافق‌نامه‌ها چه دیدگاهی دارد گفت:

هر کسی شرایط خاص خود را دارد… من موردی را سراغ ندارم که کسی مجبور شده باشد به چنین خواسته‌هایی تن دهد.

جولی مک‌فارلین، استاد حقوق دانشگاه ویندزور، این دیدگاه را که توافق‌نامه‌های NDA بدون اجبار امضا می‌شوند، نادرست می‌داند.

او می‌گوید:

گفتن اینکه پیشنهاد روی میز است، ولی باید فورا به آن پاسخ مثبت یا منفی داد، تاکتیکی است که به صورت بسیار گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ اغلب نیز در پایان جلساتی طولانی که طرف مقابل احساس خستگی می‌کند و قفط می‌خواهد [هرچه زودتر] آنجا را ترک کند.

او در کمپین خود با عنوان Can’t Buy My Silence به جمع‌آوری خاطرات کسانی می‌پردازد که پیمان‌نامه‌های عدم افشا را امضا کرده‌اند؛ از جمله کسانی که قربانی تعرض جنسی شده‌اند. گاهی در پرونده‌های اینچنینی، موافقت فرد با NDA از شروط لازم برای تسویه حساب عنوان می‌شود. مک‌فارلین خاطرنشان می‌کند که بسیاری از قربانیان در این شرایط به دلیل نیاز به پول، مثلا برای پرداخت اجاره یا حق‌الوکاله وکیل خود، با آن موافقت می‌کنند. کسانی که این توافق‌نامه‌ها را امضا می‌کنند، اغلب با عواقب آن‌ها به‌طور کامل آشنایی ندارند؛ چراکه بندهای NDA اغلب به شکل واضح قابل تشخیص نیستند.

مک‌فارلین می‌گوید:

هیچ‌وقت نشده که با کسی، با هر سطحی از تحصیلات، صحبت کنم که از پیامدهای توافق‌نامه عدم افشایی که امضا کرده است، اطلاع کامل داشته باشد.

این در حالی‌ست که وکلا و موسسات حقوقی معمولا به موکلان خود می‌گویند که این توافق‌نامه‌ها مسئله‌ای بسیار عادی هستند و نباید در این رابطه نگرانی به خرج دهند.

کلودیا چندر، رهبر حزب دموکراتیک جدید (NDP)، که پیش‌تر لایحه ممنوعیت NDA را ارائه کرده بود، می‌گوید که دولت باید فورا دست به اقدام بزند. او محدودسازی استفاده از توافق‌نامه‌های عدم افشا را به نفع عموم می‌داند؛ چراکه می‌تواند منجر به آشکار شدن سوءاستفاده‌ها و جرم‌هایی شود که در شرایط فعلی از نظر پنهان می‌مانند.

او می‌گوید:

بسیاری از ادعاهایی که در جریان رسوایی هاکی کانادا مطرح شد به سال‌ها پیش، در مواردی دهه‌ها پیش، مربوط می‌شود. دلیل آنکه تاکنون چیزی از آن‌ها نشنیده بودیم، به وجود توافق‌نامه‌های NDA بازمی‌گردد. صادقانه بگویم؛ شاید اگر این [توافق‌نامه‌ها] وجود نداشتند، افراد بسیار بسیار زیادی می‌توانستند از حجم انبوهی از آسیب و ناراحتی نجات پیدا کنند. این اشتباه می‌توانست زودتر فاش و متوقف شود.

زک چرچیل، رهبر حزب لیبرال، اظهار داشت که حزب او از لایحه NDP حمایت می‌کند.

منبع: cbc

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا