موضوعات داغ

سلاح‌های کمری بازیگر اصلی جنایت‌ها در کانادا

براساس گزارش مرکز آمار کانادا، در طول ۱۱ سال گذشته تعداد قتل‌هایی که با سلاح گرم در این کشور صورت گرفته‌اند افزایشی ۳۷ درصدی داشته است. در این میان سلاح‌های کمری بیشترین سلاح‌های مورد استفاده در این جنایات بوده‌اند. این گزارش که به روند خشونت‌های مسلحانه از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۰ می‌پردازد، روز جمعه منتشر شد.

طبق گزارش فوق، سهم قتل‌هایی که با سلاح گرم انجام شده‌اند از ۲۶ درصد در سال ۲۰۱۳ به ۳۷ درصد در سال ۲۰۲۰ رسیده است. در این میان سلاح‌های کمری (هندگان‌ها) سهمی ۵۹ درصدی از جرائم ارتکابی با سلاح گرم را تشکیل داده‌اند. در گزارش مرکز آمار عنوان شده است:

خشونت‌های مسلحانه معمولا کمتر از سه درصد از جرائم خشونت‌آمیزی را که به پلیس کانادا گزارش می‌شود تشکیل می‌دهند. با این حال [این جرائم] فشارهای روانی و جسمی قابل‌توجهی را متوجه قربانیان، خانواده‌ها و جامعه می‌کنند. علاوه بر این به‌طورکلی تعداد رفتارهای خشونت‌آمیز یا سلاح گرم در طول سال‌های اخیر افزایش داشته است.

حدودا ۶ درصد از جرائم این حوزه به اقدامات خشونت‌آمیز گروه‌های تبهکاری مربوط می‌شود.

پیش‌تر، گزارش دیگری از مرکز آمار کانادا عنوان کرده بود که به‌کارگیری سلاح گرم در جرائم خشونت‌آمیز، از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ با افزایشی ۸۱ درصدی همراه بوده است. در گزارش ژوئیه ۲۰۲۱ ذکر شده بود که تعداد قربانیان جرائم مسلحانه، بالغ بر ۸ هزار و ۳۴۴ نفر بوده است.

با این‌ حال گزارش جدید هشداری بود مبنی بر آن که خلاءهایی در اطلاعات سلاح‌ها وجود دارد؛ از جمله نوع سلاح، مالکیت و نگهداری از آن. در این گزارش آمده است:

در کانادا هیچ تعریف ثابتی از تیراندازی‌هایی که باید از سوی پلیس صورت گیرد وجود ندارد. همچنین معیارهای ثابتی برای ارزیابی آنکه تیراندازی رخ داده یا خیر در کار نیست… در حال حاضر اطلاعات اندکی برای شناسایی سلاح‌های مورد استفاده در جرائم وجود دارد.

به عبارتی، منشاء تمام سلاح‌های گرم قابل ردیابی نیست.

در ادامه گزارش عنوان شده که سلاح‌های کمری در حدود ۷۵ درصد از سرقت‌های مسلحانه و در ۶۰ درصد از قتل‌ها و سایر جرائم منجر به مرگ و اقدام به قتل استفاده شده‌اند. همچنین در سال ۲۰۲۰ این نوع سلاح‌ها در ۵۴ درصد از جرائم جنسی و ۵۱ درصد از خشونت‌های مسلحانه، مورد بهره‌برداری قرار گرفتند. در سال ۲۰۲۰ تعداد قربانیان قتل به ۷۴۳ نفر رسید که ۲۷۷ نفر آن‌ها با سلاح گرم کشته شدند.

در اولین سال همه‌گیری کرونا شاهد ۸۳۴۴ مورد قربانی جرائم مرتبط با سلاح گرم بودیم که تعداد آن در مقایسه با سال ۲۰۱۹ تغییری نداشته است. در سال ۲۰۲۰ ساسکاچوان، منیتوبا و قلمروهای شمال غربی، بالاترین نرخ جرائم مبتنی بر سلاح گرم را داشتند. در این میان شهرهایی که بیشترین نسبت جرائم با اسلحه گرم را داشتند عبارت بودند از: رجینا، برنتفورد، تورنتو، ساسکاتون، وینیپگ و ویندزور. در این گزارش همچنین آمده است:

شایان ذکر است که تورنتو در زمینه خشونت‌های مسلحانه، نرخ نسبتا پایینی داشته است، از طرفی این جرائم درصد نسبتا بالایی از تمام جرائم خشونت‌آمیز را به خود اختصاص داده‌اند.

طبق اعلام مرکز آمار، خشونت مسلحانه در مناطق روستایی بیشتر از مناطق شهری رخ داده که نرخ بالاتر مالکیت اسلحه را می‌توان از دلایل آن دانست؛ چرا که سلاح‌های گرم به شکلی متداول در شکار و مزرعه‌داری مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در مناطق شهری حدود ۶۳ درصد از قربانیان خشونت مسلحانه با سلاح‌های کمری مورد تهدید قرار گرفته‌اند. در این میان در طول ۶ سال گذشته، مناطق روستایی شمال کشور با افزایشی ۳۳ درصدی در زمینه جرائم رخ‌داده با سلاح کمری روبه‌رو شده‌اند. در ادامه گزارش عنوان شده است:

با آنکه به‌ طور کلی نرخ جرائمی که با سلاح کمری رخ داده‌اند در مناطق شهری نسبت به مناطق روستایی بالاتر بود، بیشترین نرخ جرائم مسلحانه با این نوع سلاح‌ها در قلمروهای شمال غربی و شمال ساسکاچوان گزارش شده که بافتی کاملا روستایی دارد.

قانون کیفری کانادا سلاح‌های گرم را به سه دسته تقسیم می‌کند: ممنوع (Prohibited)، محدود (Restricted) و نامحدود (Non-restricted). سلاح‌های ممنوعه شامل اسلحه اتوماتیک، تفنگ لوله‌کوتاه (Sawed-off) و شات‌گان می‌شوند. مالکیت سلاح‌های کمری با محدودیت‌هایی همراه بوده و تفنگ‌ها و شات‌گان‌ها نیز معمولا منع خاصی ندارند. برای تملک و نگهداری از سلاح گرم و خرید مهمات، قانون افراد را به داشتن مجوز معتبر ملزم می‌کند.

پس از حادثه تیراندازی نوا اسکووشیا در سال ۲۰۲۰ که طی آن ۲۲ نفر کشته شدند، دولت فدرال با اصلاح مقررات، بیش از ۱۵۰۰ مدل از سلاح‌های جنگی (Assault)، به‌ویژه تفنگ‌های نیمه اتوماتیک، را ممنوعه اعلام کرد.

طبق گزارش مرکز آمار، مردان ۶۷ درصد از جمعیتی را تشکیل داده‌اند که با سلاح گرم مورد خشونت قرار گرفته است؛ در حالی که در مناطق روستایی، زنان از این لحاظ در اکثریت بوده‌اند. بیشتر قربانیان بین ۱۸ تا ۲۴ سال سن داشته‌اند. همچنین در مناطق شهری، عاملین خشونت‌های مسلحانه در اغلب موارد از افراد غریبه بودند. ادامه گزارش از این قرار است:

در سال ۲۰۲۰ یک زن از میان هر چهار زن قربانی خشونت مسلحانه، از سوی همسر یا همسر سابق یا شریک زندگی خود مورد تهدید قرار گرفت. این نسبت برای مردان قربانی حدود دو درصد بود.

در پایان گزارش آمده است:

باید توجه داشت که اعمال تغییرات مورد نیاز [برای یکسان‌سازی آمار] از سوی پلیس ممکن است به چندین سال زمان نیاز داشته باشد.

منبع: globalnews

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا