موضوعات داغ

تلاش بومیان کانادا برای خودکفایی در باربری هوایی، با کمک پهپاد

بومیان کانادا در تلاش هستند تا با استفاده از پهپاد، در زمینه انتقال کالا و محموله به نقاط دور از دسترس به خودکفایی برسند.

بسیاری از جوامع دورافتاده بومیان کانادا چندین دهه است که برای حمل‌ونقل بسته‌های پستی، تجهیزات پزشکی و بسیار موارد دیگر به صنعت هوانوردی متکی هستند. دراین‌میان استفاده از فناوری‌هایی مانند هواپیماهای بدون سرنشین یا همان پهپاد می‌تواند فرصت جدیدی برای جامعه بومیان باشد تا با استفاده از آسمان به‌ عنوان نوعی بزرگراه، بیشتر و بهتر بتواند به خود تکیه کند.

جیکوب تیلور، عضو جامعه بومیان کِرو لیک (Curve Lake First Nation)، واقع در ۱۵۰ کیلومتری شمال شرق تورنتو است. او که بنیان‌گذار و مدیرعامل اندیجینس ائروسپیس (Indigenous Aerospace) است، می‌گوید:

این تلاشی در راستای کاهش وابستگی است که قدرت را به دستان ما باز می‌گرداند.

هدف تیلور این است که به جوامع بومیان کمک کند تا با استفاده از پهپاد، در زمینه جابه‌جایی کالا و دارو خودکفا شوند.

در سال ۲۰۱۶، خواندن مقاله‌ای از جودی پورتر، خبرنگار فقید سی‌بی‌سی، درباره مرگ یک زن بر اثر کمبود اکسیژن در یکی از سرزمین‌های بومی، باعث شد تا تیلور سخت به فکر بیفتد. او که از مشکلات نقل‌ و انتقال کالا به سرزمین‌های دورافتاده بومیان اطلاعات کافی داشت، درمی‌یابد که علت این حادثه ناگوار آن بوده است که بالگرد در طول شب امکان پرواز نداشته است؛ در حالی که پهپاد می‌توانست از پس انجام این کار برآید.

در آن زمان صنعت پهپاد هنوز در حال ظهور بود و البته هنوز نیز هست. در این میان تیلور نمی‌خواست شاهد آن باشد که بومیان کانادا چنین فرصتی را برای تبدیل شدن به رهبران این حوزه از دست بدهند. در ژوئیه ۲۰۲۱ اندیجینس ائروسپیس راه‌اندازی می‌شود تا با آموزش و اشتغال، به توسعه برنامه‌های پهپاد-محور در میان بومیان کمک کند.

تیلور می‌گوید:

من از این کار سود می‌برم و جامعه نیز همین‌طور… در کنار یکدیگر می‌توانیم به هدف‌هایی بزرگی برسیم که امکان عملی کردن آن‌ها در انزوا وجود نداشت… برای بهره‌برداری از آسمان [از سوی مردم بومی] معاهده‌ای امضا نشده است و به‌همین‌خاطر بومیان برای مشارکت در صنعت هوافضا، حقی ذاتی دارند.

او از میان تجربیات خود به استفاده از پهپاد برای عملیات جستجو و نجات در جوامع مختلف اشاره می‌کند و می‌گوید:

هیچ راه‌حل معجزه‌آسا و یکسانی وجود ندارد که در [تمام] جوامع [بومیان] جواب‌گو باشد. ما باید گزینه مناسب هر مکان را پیدا کنیم و بهترین انتخاب برای انجام این کار کسانی هستند که اصالت آن‌ها به آنجا بازمی‌گردد.

در سواحل شرقی نیوفاندلند و لابرادور، شرکت هواپیمایی کوچکی به نام ایربوریالیس (Air Borealis) وجود دارد که وجود آن نعمت بزرگی برای جوامع اینوئیت (Inuit) به شمار می‌رود. این شرکت مسافران و محموله‌های باری را به مناطقی از نوناتسیاوت (Nunatsiavut) می‌برد که تنها از مسیر هوا، آب یا یخ قابل دسترسی هستند. ایربوریالیس همچنین اخیرا با انجام یک پرواز که تمام خدمه آن از زنان اینوئیت بودند تاریخ‌ساز شده است. زوئی میشلاین یکی از این زنان است و به خدمات خود در مرتبط کردن جوامع مختلف سرزمین خود افتخار می‌کند.

میشلاین می‌گوید:

اغلب نظراتی را از مردم می‌شنویم؛ با این مضمون که آن‌ها تا چه‌اندازه از دیدن فعالیت خلبانان زن اینوک در سرزمین‌های ما خوشحال هستند و احساس افتخار می‌کنند. شنیدن آنکه ما الگوی کودکان بومی هستیم واقعا ما شورانگیز است.

منبع: cbc

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا