درمان اختلال خشونت‌بار خودآزاری یک دختر کانادایی مبتلا به اوتیسم با شوک الکتریکی

پزشکان و دانشمندان موفق شدند با ارسال سیگنال‌های الکتریکی به مغز یک دختر ۹ ساله کانادایی مبتلا به اوتیسم خفیف، او را از صدمه زدن به خود منع کنند.

الی توملیانوویچ (Ellie Tomljanovic ) که در انتاریو زندگی می‌کند، اولین بیماری است که در این مطالعه که برای اولین بار در جهان صورت می‌گیرد مورد آزمایش قرار گرفته است. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر درمان موسوم به تحریک عمقی مغز (DBS) بر کودکانی که مکرراً سعی می‌کنند به خود آسیب برسانند، انجام شده است. پزشکان تخمین می‌زنند که حدود ۵۰ درصد از کودکان مبتلا به اوتیسم خفیف، تمایل به خودآزاری دارند که به صورت ضربه زدن به خود، گاز گرفتن و مشت زدن به دیگران خود را نشان می‌دهد.

رفتارهای الی بسیار خشونت‌آمیز و ویرانگر بودند. در ویدئوهایی که خانواده او از او گرفته‌اند او با دست به سرش می‌کوبد، سعی می‌کند مشتش را قورت دهد، انگشتانش را در بینی‌اش فرو می‌کند که موجب خونریزی همراه با استفراغ و تف کردن می‌شود. لیزا و جیسون، والدین او، بسیار نگران وضعیت او هستند.

مادرش می‌گوید:

کار به جایی رسید که الی استخوان هر دو گونه‌اش را شکست و آن قدر لبه وان حمام را محکم گاز گرفت که یکی از دندان‌های جلویش از جا کنده شد. ما تمام روزمان را صرف کنترل الی می‌کردیم تا مبادا او بلایی سر خودش بیاورد.

الی به سندروم پیت-هاپکینز (Pitt-Hopkins) مبتلاست که در دسته بیماری‌های مرتبط با اوتیسم قرار می‌گیرد. مبتلایان به این بیماری گاهی موجب نابینایی، آسیب مغزی و یا حتی مرگ خود می‌شوند. پدر و مادر او در ابتدا به داروهای آرام‌بخش متوسل شدند اما به تدریج کنترل او سخت‌تر و سخت‌تر شد تا جایی که آن‌ها چاره‌ای جز بستری کردن او در بیمارستان کودکان نداشتند.

دانشمندان در این بیمارستان، درمانی جدید را طراحی کرده بودند که با به کار بردن تحریک الکتریکی، بیمارانی مثل الی را از انجام رفتارهای خطرناک منع می‌کرد.

روش تحریک عمقی مغز به مدت حدود ۲ دهه‌ است که برای درمان افسردگی و پارکینسون مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش، جریان‌های الکتریکی کوچک برای تحریک قسمت‌هایی از مغز که به درستی کار نمی‌کنند، به کار برده می‌شوند. پدر و مادر الی دیگر هیچ جاره‌ای نداشتند جز این که اجازه دهند این درمان برای اولین بار روی الی انجام شود.

در دسامبر سال ۲۰۲۰ و در بحبوحه همه‌گیری کرونا، تیمی از پزشکان به رهبری دکتر جورج ابراهیم (George Ibrahim) دو سوراخ کوچک در بالای جمجمه الی ایجاد کردند و دو الکترود را در مغز او کار گذاشتند. سپس این الکترودها به سیم‌هایی در زیر پوست گردن او که به یک باتری نقره‌ای متصل بودند، وصل شدند. سیگنال‌های الکتریکی از طریق این سیم‌ها در مغز الی جریان می‌یابند.

نتایج این درمان به سرعت خود را نشان دادند و رفتارهای خودآزارانه او متوقف شدند. او می‌خندید، با مادرش بازی می‌کرد و شاد و خوشحال تلویزیون تماشا می‌کرد. پس از قرارگیری این دستگاه بر روی الی، بسیاری از رفتارهای او اصلاح شده‌اند و در حال حاضر مبدعان این روش به دنبال ۵ کودک دیگر هستند تا این درمان را روی آن‌ها نیز امتحان کنند.

تا کنون عوارض جانبی خطرناکی برای الی پیش نیامده و تنها چالشی که او با آن روبروست، باتری این دستگاه است. به گفته پزشکان، الی به دوزهای بالایی از جریان الکتریکی نیاز دارد تا بتواند رفتارهایش را کنترل کند. این باعث می‌شود باتری دستگاه خیلی زود خالی شود در حالی که در حالت عادی، این گونه باتری‌ها تا ۲ سال دوام می‌آورند. الی تا کنون ۳ عمل جراحی را تجربه کرده و هر ۶ ماه یک بار هم او باید عمل شود تا باتری‌ها جایگزین شوند. اما پدر و مادر او می‌گویند با وجود این که انجام این عمل‌های جراحی و نصب بودن این دستگاه روی او مشکلات زیادی را برای آن‌ها ایجاد می‌کند، اما به سختی‌اش می‌ارزد.

منبع: ctvnews

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا